Ochotnicza Straż Pożarna w Krzemienicy została założona 7 lipca 1921r. Inicjatorem założenia organizacji był Józef Kluz ps. „Wizer”, który wraz z Władysławem Fajgrem, nauczycielem Janem Klimkiem i Andrzejem Nyczem utworzyli pierwszy zarząd. Do organizacji początkowo zapisało się 16 członków. Nie kierowała nimi chęć zdobycia kariery, zaszczytów czy względy polityczne, ale ta piękna cecha charakteru, jaką jest niesienie 

w nieszczęściu pomocy bliźniemu. Wspaniali to byli ludzie, którzy swój męski czyn oddali służbie bliźnim, które to słowa widnieją na pamiątkowej tablicy. Słowa wdzięczności poświęcone założycielom krzemienickiej jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej w 100 lat od jej powstania. Oddział doprowadził do porządku istniejący ale zaniedbany sprzęt pożarniczy, część dokupił z własnych składek i zarejestrował w Małopolskim Związku Straży Pożarnych z siedzibą we Lwowie.

          Na początku zebrania odbywały się w domu prywatnym Szczepana Wilka, a potem w budynku Kółka Rolniczego, gdzie rozpoczęła się praca kulturalno-oświatowa organizacji.

W 1926r. padła myśl Józefa Kluza, aby wybudować własny budynek z salą gospodarczą, teatralną i kancelarią. Starania o uzyskanie placu pod budowę zakończyły się pomyślnym porozumieniem Straży i Gminy. Miał to być Dom Ludowy z salą teatralną, gospodarczą, kancelarią strażacką na górze i gminną na dole. Budynkiem miała zarządzać gmina, a salą teatralną straż. Zaczęto gromadzić fundusze.

          W 1928 roku, członkowie Straży Pożarnej w czasie Świąt Bożego Narodzenia chodzili po kolędzie, przedstawiając w domach sceny jasełkowe, a zebrane w ten sposób pieniądze przeznaczali na budowę budynku. Ukończono go w 1931 roku, w 10-lecie założenia straży, a w listopadzie owego roku budynek został poświęcony przez księdza Bronisława Wojaczyńskiego i oddany do użytku. W uroczystości otwarcia wziął udział ordynat łańcucki hrabia Alfred Potocki. Z tą chwilą wzmogła się we wsi praca kulturalno-oświatowa. Powstają i ożywiają działalność nowe organizacje, których założycielami są druhowie OSP:

– Przysposobienie Wojskowe,
– Związek Strzelecki,
– Koło Młodzieży Ludowej,
– Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Męskiej i Żeńskiej,
– Koło Młodzieży Wiejskiej ”WICI”,
– Koło Gospodyń Wiejskich,
– Związek Rezerwistów.

          Wśród tych organizacji zawsze wyróżnia się Ochotnicza Straż Pożarna. Jest tam, gdzie ogniskuje się życie gospodarcze i kulturalne wsi. Jest zawsze na pierwszej linii tam, gdzie potrzeba ratunku. Jako przykład może posłużyć udział naszych strażaków w ratowaniu ludzi i dobytku w czasie wielkiej powodzi w Czarnej w roku 1934. Masy wody spadły na błonia, a przybyłe wojsko z Łańcuta było bezradne z powodu małej ilości pontonów. To nasi strażacy na rozebranej podłodze zbitej w pomosty ratowali ludzi i ich dobytek. Kolejnym przykładem jest uporządkowanie Placu Wolności – żywego pomnika odzyskania niepodległości Polski.

          W 1937 roku, dzięki staraniom i dużemu nakładowi pracy strażaków, stanął obok Domu Ludowego murowany z pustaków schron na sikawkę i przyrządy pożarnicze.

         Wszystkim uroczystościom państwowym i okolicznościowym towarzyszyła strażacka orkiestra pod kierownictwem kapelmistrza Śp. Antoniego Barana. Ale przychodzą tragiczne lata wojny i niemieckiej okupacji. Wiele organizacji albo zaprzestaje swojej działalności, albo schodzi do podziemia. Tylko straż, może nie tak prężnie, ale przecież na posterunku, zawsze pełni swoje obowiązki. W latach okupacji hitlerowskiej przez sabotaż czynnie krzyżowali plany okupanta. To z jej szeregów wywodził się zarząd krzemienickiej organizacji Armii Krajowej.

          Po wyzwoleniu rodzi się nowy duch w narodzie. Do organizacji wstępują nowi ludzie, rodzą się nowe czyny, nowe zadania. Z uzyskanych funduszy organizacja kupuje pompę motorową w Strażowie, która zamontowana na specjalnym wozie wykonanym w Łańcucie, w kuźni Karola Kolka, przez kilkanaście następnych lat służy z powodzeniem ratując dobytek naszej i okolicznych wiosek. Odtąd już strażacy z motorową pompą na wozie zaprzężonym w parę dorodnych koni, na sygnał strażackiej trąbki pędzą do pożaru. W tym czasie zmieniają się zarządy, prezesi i naczelnicy, ale strażacy pozostają dalej w awangardzie wsi. Z ich inicjatywy i ich sumptem zostaje ułożony chodnik i wykonany pewien odcinek utwardzonego gościńca w najtrudniejszym do przejechania miejscu Krzemienicy. Straż wystawia bardzo dużo sztuk teatralnych, za uzyskane fundusze zakupując nowy sprzęt.

          Prezes Józef Kluz pisze „Wesele Krzemienieckie”, sztukę sceniczną przedstawiającą wesele w Krzemienicy sprzed pół wieku. W maju 1947 roku ma miejsce premiera sztuki na scenie. Od tego momentu do dnia dzisiejszego sztuka ta jest z powodzeniem wystawiana w całości lub fragmentach w kraju i na festiwalach pokazowych poza granicami Polski.

          Nie odradza się już niestety przedwojenna orkiestra, z powodu zniszczonego i rozkradzionego w czasie wojny sprzętu. Nie załamuje to jednak strażaków. Wręcz przeciwnie, jako jedna z nielicznych, w 1947r. powstaje przy organizacji kobieca drużyna ”Samarytanek”, mająca za zadanie nieść pierwszą pomoc poszkodowanym w pożarze.

          Nie brakło już przed wojną Warty Honorowej strażaków przy Grobie Pańskim. Ten piękny zwyczaj trwa do dnia dzisiejszego.

         W 1975r. z Komendy Wojewódzkiej Straży Pożarnej w Rzeszowie został przekazany na stan OSP pierwszy samochód Żuk. Od tego momentu strażacy mogą sprawniej nieść pomoc potrzebującym.

    W latach 1981-1983 wybudowano nową remizę z boksem garażowym w obecnej lokalizacji. Powstała ona przede wszystkim dzięki niestrudzonej pracy krzemienickich strażaków.

          W 1993r. jednostka wzbogaciła się o pierwszą radiostację ”Motorola”.

W 1994r. zostaje pozyskany z Komendy Rejonowej Państwowej Straży Pożarnej w Łańcucie średni samochód ratowniczo gaśniczy Star 244.

W 1996r. fundatorem pięknego sztandaru dla OSP Krzemienica zostaje Urząd Gminy Czarna. Sztandar zostaje przekazany podczas obchodów 75-lecia istnienia OSP w 1996r.

W 1997r. podczas powodzi tysiąclecia strażacy OSP w Krzemienicy niosą pomoc powodzianom w miejscowościach powiatu mieleckiego i tarnobrzeskiego oraz na terenie gminy Czarna.

W 1998r. zostaje powołana Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza przy OSP.

          W uznaniu zasług, docenieniu sprawności strażaków, po spełnieniu potrzebnych warunków 9 lipca 1999r. nasza jednostka, zarządzeniem Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, została włączona do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego.

          W latach 1997-2001 budynek remizy zostaje rozbudowany o drugi boks garażowy z zapleczem sanitarnym, magazynowym oraz dużą salą i zapleczem kuchennym na piętrze.  

W 2005r. jednostka otrzymuje nowy samochód ratowniczo-gaśniczy Ford Transit w miejsce wysłużonego Żuka.

W 2008r. samochód Star 244 zostaje poddany karosażowi w przedsiębiorstwie ”BOCAR”.

W 2012r. zostaje pozyskany sprzęt do ratownictwa technicznego, tj. nożyce i rozpieracz ramieniowy Edraulic – pierwszy tego typu sprzęt hydrauliczny w powiecie łańcuckim sukcesywnie rozbudowywany o kolejne elementy.

W 2016r. członkowie OSP zakładają Klub Honorowych Dawców Krwi PCK „Strażacki dar”.

W latach 2016 – 2019 OSP posiada na stanie trzeci pojazd – Land Rover Defender – pozyskany z KPPSP w Łańcucie.

W 2018r. po 18 latach przerwy zostaje reaktywowana Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza.

W 2019r. do jednostki zostaje zakupiony pierwszy fabrycznie nowy średni samochód ratowniczo-gaśniczy z funkcją ratownictwa technicznego VOLVO FL 280, w miejsce samochodu Star 244, który w dalszym ciągu po dzień dzisiejszy dzielnie służy druhom z OSP Łukówiec w pobliżu Mińska Mazowieckiego.  

          W latach 2019-2020 budynek remizy zostaje poddany gruntownemu remontowi: odnowiono elewację, pokrycie dachu, wykonano nowe posadzki betonowe z warstwą żywic epoksydowych w garażach, wymieniono bramy garażowe na segmentowe przygotowując się do jubileuszu 100-lecia istnienia OSP w Krzemienicy.

Przez ten długi okres 100 lat wzbogaciła się nasza baza materialna, mieszkaniowa i sprzętowa. Od skromnej szopy i sikawki naszych dziadków i ojców, przez różne koleje losu, dzięki dotacjom Urzędu Gminy w Czarnej, pomocy Państwowej Straży Pożarnej, dotacjom z Funduszu Sprawiedliwości, Narodowego i Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska, Funduszu Składkowego Ubezpieczenia Społecznego Rolników, Nadleśnictw Leżajsk oraz Kańczuga, darczyńcom, lokalnym przedsiębiorcom, społeczeństwu Krzemienicy, działaczy z Ochotniczych Straży Pożarnych oraz ogromu pracy społecznej samych strażaków, doszliśmy do pięknej remizy z  zapleczem socjalnym, a w garażach gotowe do wyjazdu stoją dwa bojowe samochody.

       Wiele czasu trzeba by poświęcić, żeby wymienić choćby tylko te najważniejsze akcje ratowniczo-gaśnicze i pomoc w czasie klęsk żywiołowych, w których nasza jednostka się zasłużyła.

     Wiele czasu by potrzeba, aby wymienić nazwiska strażaków – tych najgodniejszych pochwały, więc może ku pamięci potomnych przypomnę tylko nazwiska prezesów i naczelników prowadzących naszą jednostkę od czasów jej powstania.

     Prezesami Ochotniczej Straży Pożarnej w Krzemienicy w kolejności urzędowania byli: Józef Kluz – 1921-45, Antoni Baran – 1948-52 , ponownie Józef Kluz – 1957-59, Antoni Skrobacz – 1959-61, Tadeusz Skrobacz – 1961-64, Piotr Welc – 1964-67, ponownie Tadeusz Skrobacz – 1967-72, ponownie Antoni Baran – 1972-74, trzeci raz Tadeusz Skrobacz – 1974-91, Kazimierz Rejman – 1991-95, Kazimierz Nycz – 1995–06, Jan Welc – 2006-11, Andrzej Buk – 2011-16, a obecnie od 2016r. Marcin Welc.

          Funkcje naczelników od początku powstania Ochotniczej Straży Pożarnej pełnili: Józef Kluz – 1921-26, Michał Bielecki – 1926-29, ponownie Józef Kluz – 1929-48, Antoni Skrobacz – 1948-52, Stanisław Janusz – 1952-57, Stefan Gwizdak – 1957-61, Władysław Panek – 1961-64, ponownie Stefan Gwizdak – 1964-65, ponownie Władysław Panek – 1965-72, Jan Baran – 1972-75, Anatol Balawender – 1975-80, ponownie Jan Baran –   1980-86, Jan Welc – 1986-2001, Robert Dec – 2001-06, Stanisław Guzek – 2006-11, Andrzej Dec – 2011-21, a od 2021 roku Wojciech Kuziara.

         Wielu z wymienionych prezesów i naczelników odeszło już na wieczną wartę, wielu strażaków już nie ma z nami. Im wszystkim i założycielom krzemienickiej organizacji Ochotniczej Straży Pożarnej poświęćmy chwilę ciszy.

          ”Czy jest czyn szlachetniejszy, służba szczytniejsza, jak nieść pomoc drugiemu człowiekowi?”

„Tobie Boże na chwałę, ludziom na pożytek”, niech to hasło będzie zawsze z nami, a wówczas obowiązki swe szczytnie pełnić będziemy.

1921 – 2024